اون آقایی که شبا رد می شد از کوچه ما کیسه به دوش ،کو؟
رد پای پر خراش بی خروش کو؟ اون آقای خرقه پوش ،کو؟
کجاست اون آقا که پینه های دستاش، مرهم دلای ما بود؟
نفس سبز نیگاهش، همیشه حلال مشکلای ما بود
موهای آقا سفیده ،جوونا کیسه رو از آقا بگیرید
قامت آقا خمیده ،جوونا کیسه رو از آقا بگیرید
جوونا آقابشید ،زنده کنید رسم جوونمردی رو امشب
یتیمامنتظرن، زنده کنیدشیوه شبگردی رو امشب
یتیما پشت درای خونه شون، منتظر آقا نشستن
گوش به زنگ تق تق یه جفت صدای پا نشستن
می شه یک بار دیگه سر بزنه به خونه ما؟
بگیره نشونی از غربت بی نشونه ما؟
چشماتو وا کن آقا جون، بالهای خسته مو ببین
منو نیگا کن آقا جون، دل شکسته مو ببین
دلت میاد کبوترات ،تو حرمت پر نزنن
به سایه بون دستای ، مهربونت سر نزنن
میدونی می خوام چیکارکنم، میدونی می خوام کجابرم؟
می خوام برای کفترات ،یه خورده گندم ببرم
اونجا که گنبدش طلاست، باکفتراش پر بزنم
دوسش دارم اماممه، در خونشو در بزنم
دستای پینه بسته علی به همراه منه
خونه نشینی علی ، آتیش به جونم می زنه
تو کوله باره شعر من ،اسم قشنگ علیه
قافیه تنگ دلم، از دل تنگ علیه
تو کوچه های غربتم، نشونی از مولا میدن
اهل محل سلاممو، جواب سربالا میدن
به من می گن علی کیه؟ علی امام عاشقاست
به من می گن علی چیه؟ داغ دل شقایقاست
توی نجف یک خونه بود، که دیواراش کاگلی بود
اسم صاحاب اون خونه ،مولای مردا علی بود
نصف شبا بلند می شد ،یک کیسه داشت که بر می داشت
خرما و نون و خوردنی ،هر چی که داشت تو اون می ذاشت
راهی کوچه ها می شد ،تا یتیما رو سیر کنه
تا سفره خالی شونو ،پر از نون و پنیر کنه
شب تا سحر پرسه می زد، پس کوچه های کوفه رو
تا که پر از بارون کنه، باغهای بی شکوفه رو
عبادت علی مگه ، میتونه غیر از این باشه
باید مث علی باشه ، هر کی که اهل دین باشه
بعد علی کی میتونه ، محرم راز من باشه
درد دلم رو گوش کنه ، تا چاره ساز من باشه
فردا اگر مهدی بیاد ، دردا را درمون می کنه
آسمون شهرمون و ستاره بارون می کنه
چشماتو وا کن آقا جون، بالهای خسته مو ببین
منو نیگا کن آقا جون، دل شکسته مو ببین
+ نوشته شده توسط محمد رضا احمدی در یکشنبه 23 مهر1385 و ساعت
21:33 |