سیاستهای تبعیض آمیز و آینده ی افغانستان

متاسفانه مدت مدیدی است که از افغانستان خبرهای خوبی به گوش نمی رسد.خبرهایی از قبیل بمب گذاری و کشته شدن افراد بی گناه از سوی نیروهای مخالف دولت(طالبان و القاعده)،بمباران هوایی مناطق مسکونی از سوی نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا و باز هم کشته شدن افراد بی گناه و گل سر سبد این خبرهای تلخ و آزار دهنده هم که این روزها بر حجم آن افزوده می شود همان هجوم وحشیانه کوچی های مسلح به مناطق مرکزی(هزاره جات) است.کوچی هایی که با اسناد نامشروع از دوران سیاه عبدالرحمن خود را مجاز به بر هم زدن آرامش مثال زدنی در مناطق مرکزی می دانند و با بیرون راندن مردم محل کشتزارهای آنها را تصاحب کرده اند و در بسیاری از موارد هم خانه های مردم محل را که مجبور به ترک آن شده اند را به آتش کشیده اند.
چیزی که در این میان بیش از همه آزار دهنده است سکوت معنادار دولت در این قبال و واکنش دیرهنگام رئیس جمهور کرزی به این مسئله آن هم بعد از اعتصاب غذای نا محدود استاد محقق و قهر سیاسی استاد خلیلی است.
کرزی دیروز بعد از کشته شدن حدود ۳۰ نفر از مردم محل در دفاع از جان و مال و ناموسشان و همچنین وارد آمدن ملیونها افغانی خسارت به زمینهای زراعی و خانه های مردم طی فرمانی خواستار خروج کوچی ها از منطقه شد.
مجموعه این عوامل باعث شده است که اعتماد مردم به دولت به طور قابل ملاحظه ای کاهش پیدا کند و این دولت  نه یک دولت ملی و حافظ حقوق حقه ی آحاد ملت که یک دولت نژاد پرست که منافع نامشروع یک گروه در آن ارزش بیشتری از حقوق سایر گروهها دارد جلوه کند.
باید اذعان کرد که در افغانستان امروز رقابتهای قومی بیش از هر زمان دیگری جریان دارد و به آتش زیر خاکستر می ماند و اگر دولت به همین منوال سیاستهای خود را ادامه دهد آینده ای تاریک تر از آنچه هست در انتظار افغانستان و مردمانش خواهد بود.

جشن فارغ تحصیلی دانشجویان افغانستان سال 87

 آلبوم عکس          لینک خبری ۱    2      ۱۴/۴/۱۳۸۷ در دانشگاه فردوسی مشهد

 

جشن فارغ التحصیلی دانشجویان خارجی_دانشگاه صنعتی شریف

دانشگاه صنعتی شریف ـ تهران

۱۸ تیرماه ۱۳۸۷

اردوی شمال

اردوی دانشجویان خارجی دانشگاه فردوسی مشهد

شمال ـ تیرماه ۱۳۸۷

جشن فارغ التحصیلی _دانشگاه فردوسی مشهد

                        جشن فارغ التحصیلی دانشجویان افغانستان

 دانشگاه فردوسی مشهد

۱۴ تیرماه  ۱۳۸۷   

                                          سالن آمفی تئاتر دانشکده مهندسی                    

                       

رهايي از برزخ زندگي (قسمت چهارم)

برای بازسازی خانه درون باید به تعاریف درست واژه گان پی برد.

 

واژه نامه:

 

· احترام: حرمت نگه داشتن، توجه و رعايت حضور جسماني، ذهني، عاطفي و روحاني كه در جهان وجود دارد.

 

· آرامش: هماهنگي مطلق تمام سطوح ذهني، جسمي، عاطفي و روحي، عشق تمام عيار به همه چيز.

 

· آزادگي: ساختار ذهني، توانايي درك حقيقت وزيستن براساس آن، توانايي انتخاب. عدم احساس محدوديت ،مانع يا تشويش و نگراني . احساس سعادت و خوشبختي دروني كه در جهان بيرون متجلي مي شود.

 

· استعداد خدا داد: اقبال مساعدي كه بدون دخالت آگاهانة شما به سراغتان مي آيد و لطف و رحمت الهي در قالب مادي آشكار مي گردد.

 

· استقامت: كيفيتي روحي كه موجب موفقيت و پيشرفت مي شود.

 

· اشتباه: نتيجه طبيعي تكامل روحي. سر در گمي بين دانش و حقيقت. عملي كه در اثر ترسي كه براساس برداشت ها و استنباط هاي غلط شكل گرفته، صورت مي گيرد.

 

· آشفتگي: تيرگي ذهني ، عاطفي و روحي يا كشمكش روحي. تحريك بيش از حد حواس جسماني.

 

· اطاعت: تصديق بي چون و چراي روح مقدس. اعتماد و احترام گذاشتن به خود ،حاصل و نتيجة مهاذ نفس ،معيار شخصيت.

 

· اعتقاد: پذيرش ذهني و عاطفي عقيده اي به عنوان واقعيت.

 

· اعتماد :اميدواري و اعتقاد مطلق به كارايي و عملكرد قوانين و نظام الهي . اعتقاد ذهني و احساسي نسبت به ارادة خداوند.

 

· افسردگي: خشم ابراز نشده اي كه در درون انباشته مي گردد. شخص احساس مي كند تحت فشار قرار گرفته و در هم شكسته است. ناتواني در برابر موقعيتها و عدم تشخيص راه خود در زندگي.

 

· الهام: انگيزة الهي كه از درون افراد نشات مي گيرد.

 

. انديشة الهي : وجود مطلق . آغاز و پايان آفرينش و حيات ، روح نامحدود و ازلي خداوند كه قدرت و دانش مطلق است.

 

· ايمان: اطمينان روحي – رواني، دانش دروني كه نيروي تمايلات قلبي نشات گرفته است. اعتماد و اتكا به نهاد پاك خداوند كه شما را از آسيب و گزند مصون مي دارد.

 

· بخشش: دست كشيدن از كهنه ها براي رسيدن به چيزهاي نو، خوبي در مقابل بدي. در خواست اصلاح آگاهي.

 

· پذيرش: درك و فهم اين مطلب كه همه چيز خوب است ، حتي هنگامي كه نمي دانيد سر انجام كار چه خواهد شد.

 

·  پشتكار: مبارزه براي يافتن حقيقت كه آرامش ، توازن و پذيرش  را به ارمغان مي آورد.

 

·  ترس: تصورات غلطي كه واقعي به نظر مي رسند. هراس، وحشت، دلهره و احساسات دردناكي كه اگر خود را وجود منفرد دانسته و معتقد باشيد هيچ اتصالي با خالق هستي نداريد، افزايش مي يابد. ابزار اصلي خود پرستي براي يافتن نقايص و كمبود ها.

 

· تعادل: وقت و انرژي خود را صرف حضور در تمام زمينه ها و جنبه هاي حيات كردن.

 

· تعهد: توجه خود را بر روي چيزي متمركز كنيد و همه چيز خود را در راه آن نثار مي كنيد. از خود گذشتگي ، ايثار و اعتقاد نسبت به رويدادي مطلوب و دلخواه.

 

· تنهايي: هنگامي اين ساختار ذهني شكل مي گيرد كه شخص عقيده پيدا كند كه عيب و نقصي دارد يا از ديگران جداست . ناآگاهي و عدم درك آرامش، سكوت يا انزوا.  معيار ماهيت روحي – رواني.

 

·  حرص: اشتهاي بي ثبات حواس جسماني.

 

·  حسادت: ناسپاسي و حق ناشناسي. احساس كمبود و نياز .رس ، احساس فقدان و نياز.انة اينكه انسان براي خود ارزشي قايل نيست و خود را دوست ندارد.مير انسان براي اين كه باور كند به اندازه كافي خوب ، شايسته و لايق نيست به اين خصوصيات نياز دارد.

 

· خشم: واكنش عاطفي كه در مقابل مسائلي كه مطابق دلخواهمان نيست يا افراد و اتفاقاتي كه انتظار ات ما را بر آورده نمي سازند از خود نشان مي دهيم.

 

· دعا: آگاهي و بر قراري ارتباط با روح مقدسي كه درون انسان است.ارتباط برقرار كردن با حضور الهي خداوند.

 

· عشق: عشق شديد به عالي ترين نوع خود، ماهيت اصلي حقيقت است: خدا عشق است و عشق خداست. عشق هماهنگي و شفافيت مي آفريند و دگر گوني و وحدت را به ارمغان مي آورد. عشق خفيف و كم اهميت تر، وابستگي و دلبستگي عاطفي است كه شخص نسبت به ديگري احساس مي كند. بسته به روحيه و طرز فكر شخص اين نوع عشق مي آيد و مي رود.

 

· عشق به خدا: پذيرش هر آنچه هستيد.

 

·  نااميدي: ساختار عاطفي ، انتظارات و توقعات نادرست يا آرزوهاي ابراز نشده اي كه برآورده نمي شوند. دلبستگي هاي ناموفقي كه تحقق نيافته است.

 

· همدلي: خود را جاي ديگري گذاشتن و درك واقعيت بدون هيچ گونه قضاوت.هر چه براي خود مي خواهيد براي ديگران نيز بخواهيد.

 

 

 

 

هدیه به تمام مادران دنیا و همه آنهایی که روزی مادر می شوند...